NEDEN GÜLÜYORUM BİLİYOR MUSUNUZ ?

   Boşluğunu hissettiğim gecenin sabahında erken uyandım bugün. Bilgisayarı açtım ve bir kaç hüzünlü şarkı ekledim listeme, yavaş yavaş bitişime tanık oldum bir kez daha. Sonra sustum yerimden kalktım, bomboş evimi dolaştım, güneşi içieriye aldım perdeleri açıp.İçerisinin sıcaklığıyla seni eve aldığım günler geldi aklıma.Sonra irkildim ve camları açtım. Yatağımı toparlamaya karar verdim önce, haftalardır toplamamıştım oysa. Sonra halıları çıkardım balkona , hepsini bir bir silkeledim kıyamadığım saçların döküldü sokağa.Sonra evleri çektim yüreğimden beynime dolan gürültüyü bastırır belki elektrik süpürgesinin sesi diye.Ama bastrmadı, aksine daha çok hüzün sardı ve yine oturdum bilgisayarın başına.

    Madem bu denli hüzünlüyüm bu denli anlamsız, yüzleşelim diye kaleme alıyorum bu yazıyı.Ey aşk, ey yalnızlık ey kadınım, ey hayat . ne kadar duygusalımdır bilir azcık tanıyan bile, ama onca duygusallığa rağmen aşk bana uzaktır.Hiç yaşamadım aşk acısını sorsalar aşktan ben kadar darbe yemiş kimse yoktur oysa.

   Sevdiklerim oldu evet, terkettiklerimde; terkedilmeyi tattım sırassında, hepsi bir başka acı bir başka tatlı oysa, şimdi adam gibi bakıyorumda arkama, ne aşkmış ne de sevgi yada başka birşey. Tam anlamıyla bir garip alışkanlık hali işte. Terketmemişim kimseyi diye düşündüm yada terkedilmemişim ; alışkanlıklarımdan vazgeçmişim, alışkanlıklarından kopmuşum birilerinin. Bir kaç aylık hüzünbaz hayatlar eşiğinden geçip yeni yaşantlara yelken açmışım.Belli bir rota olmadan sürüklenmişim o limandan bu limana.

    Hiç farketmez isim cisim sadece bir kaç alışkanlık ayı sığıntı olmuşum pırıl pırıl bakan yada pırıl pırıl baktığını sandığım bir çift göze .Sıcacık bir ilgiyle yeniden başlamışım aşk sandığım bir alışkanlık kitabında ön söze, oysa biliyorum hep böyleyim ben, bir kitap yazılacaksa yazılmalı bir ömre ancak nedendir bilmem çabuk geciyorum son söze.Ve her kitap aynı bitiyor bende, "dünyaya çivi çakmayacğız ya boşver üzülme, dik tut kafanı ve sadece gülümse".

     Şimdi soruyorum sizlere kaçınız gülmediğim bi anda gördü beni.Peki kaçınız merak etti neden hep gülüyor bu? , hiç mi derdi tasası yok diye. ,eminim hiç biriniz !

    Son sözüm size ey sevdiklerim, ey sevmediklerim, ey seviyorum deyip terkettiklerim, ey sevmeye başlamışken terkedildiklerim, ey dostlarım, arkadaşlarım yoldaşlarım, yolda bıraktıklarım, yolda bırakanlarım, GÜLÜŞÜM MUTLULUKTAN DEĞİL UMURSAMAZLIKTANDIR , hepinizi seviyorum yinede ey umursamadıklarım.

 

 

                                                                                                                              Ö.K